De verdwenen echtgenoot

Sessie 160

Dag 1 Donderdag 27 maart 3559

Om negen uur 's ochtends gaan bij Dr. Gueverra, Hoshiko, Jeanne en Danny de communicators af. Danny ziet dat het Amrit Shree is, de oprichter van Forever Better. Hij neemt gelijk op. Als hij de call in gaat ziet hij dat Jeanne ook net inbelt.
"Goedemorgen" zegt Shree.
"Goedemorgen" zeggen Jeanne en Danny."
"Sorry dat ik jullie op deze ochtend misschien stoor bij jullie werkzaamheden, maar een belangrijk lid van Forever Better heeft om hulp gevraagd en ik dacht dat jullie in staat zouden zijn om dat te doen."
"Wij twee?" vraagt Danny.
"Ik heb Dr. Gueverra en Hoshiko tegelijk uitgenodigd, maar zo te zien zijn zij niet nu niet beschikbaar en dat is wel noodzakelijk."
"Wat is er aan de hand?" vraagt Danny.

"Een prominent lid van Forever Better, Valiera Loadottir, heeft mij zojuist gebeld. Zij maakt zich ernstig zorgen om haar man die sinds gisteren is verdwenen. Zij wonen ongeveer anderhalf uur ten noorden van New Moulinoir in een klein dorp dat dicht bij de bergwand ligt. Haar man is gisteren het bos in gegaan dat tegen de bergwand aanligt en hij is nog niet teruggekeerd. Hij gaat wel vaker het bos in en heeft ervaring met de bossen daar. Hij heeft ook een geweer en een radio bij zich, dus als er iets zou zijn geweest, dan had hij zich wel gemeld. De vraag is of jullie kunnen helpen hem te zoeken."
"Is de politie niet gebeld?" vraagt Jeanne, "Die kunnen toch helpen."
"Hij is nog maar kort vermist, nog geen 24 uur. Als een volwassen man dan wordt vermist doet de lokale sheriff nog niets. Heel vaak zijn het mensen die zelf even van de radar willen verdwijnen."
"En dat is nu niet zo?" vraagt Jeanne.
"Nee, hij heeft komend weekeinde afspraken staan, ook met de kinderen, dus het lijkt zeer onwaarschijnlijk dat hij zomaar zou verdwijnen."
"En kunnen ze de communicator of de auto niet tracken?" vraagt Danny.
"De dekking in de buurt van de wand is daar niet goed genoeg voor."
"Wij willen wel helpen." zegt Danny, "Misschien dat we nog wel iemand weten die goed van pas komt. Heb je voor ons de gegevens?"
Jeanne knikt ten teken dat ze ook wil helpen.
"Ja, ik zal haar communicatornummer en adresgegevens doorsturen. Ik zal haar laten weten dat jullie eraan komen om te helpen. Heel erg bedankt dat jullie dit willen doen."

Shree gaat uit de call en Jeanne en Danny bespreken wat ze gaan doen.
"Aan wie zat jij te denken om mee te nemen?" vraagt Jeanne, "Rose?"
"Nee, dat is helemaal niet nodig. Ik dacht aan Gary, die heeft ook een aantal vaardigheden die in dit soort situaties prima van pas kunnen komen. Ik zal hem gelijk bellen."
"Ok, dan pak ik vast alles in, we gaan denk ik met mijn UVA? Daar komen we het bos wel mee door."
"Goed idee."

"Goedemorgen Danny."
"Hoi Gary, ik heb je toch niet wakker gebeld?"
"Nee hoor."
"We hebben een klusje gekregen om de verdwenen echtgenoot van een volgeling van Shree op te sporen."
"Shree, is dat die man van Forever Better?"
"Ja, ben jij daar nog niet geweest?"
"Wat moet ik daar?"
"De anderen waren eerst ook niet enthousiast, maar nu wel."
"Waarover dan?"
"Weet je nog dit grot met die visioenen?"
"Ja."
"Zoiets, alleen Jeanne weer niet."
"Je ziet fragmenten uit het verleden?"
"Over jezelf, maar het lijkt ook aan te sluiten op de profetie. Als je dat dan hebt meegemaakt denk je dat je die dingen ook echt beheerst."

"Maar iemand is verdwenen." zegt Gary, "Een man, een echtgenoot. Die is naar zijn minnares."
"Dat zou je kunnen denken, maar hij is gaan jagen in het bos"
"Dat zei hij. En de politie dan?"
"Die doen voorlopig nog niets. Hij is te kort weg."
"Je zou daar moeten gaan werken. Ga mee, je kan een goede bijdrage leveren."
"Ok, ik kom eraan, het is in het bos, dus gezond."
"Jeanne maakt haar terreinauto klaar. Daar kunnen we verzamelen. Over een kwartier?"
"Wat? Nee, ik moet eerst nog douchen. Dat wordt wel tien uur."

Om tien uur is de Pranton Uva ingepakt en vertrekken ze. Dit keer zijn ze de tie-rips niet vergeten en Jeanne heeft extra koekjes voor Gary gekocht.
"Waar is het?" vraagt Gary.
"Zo te zien is het ten oosten van Savennes, op ongeveer zestig kilometer." zegt Jeanne, die het adres van Valiera heeft ingevoerd.
"Dat is ook het gebied waar die grot toen was waar we de kubus van Ahroni hebben gevonden?"
"Dat is nog wel een stuk zuidelijker, maar wel die kant op." zegt Jeanne.
"Kennen jullie dat IJslandse type?" vraagt Gary.
"Nee, deze Nordic vrouw kennen we niet." zegt Danny.
"Waarom komt hij bij jullie uit?"
"Omdat we goed bekend staan." zegt Danny.
"Omdat jullie gratis klusjes opknappen. Is ze rijk?"
"Dat gaan we zien." zegt Danny, "Waarschijnlijk is ze al haar geld kwijtgeraakt aan Forever Better."
"Hebben we een plan?" vraagt Gary.
"Nee, dat niet." zegt Danny, "Laten we eerst horen wat er is gebeurd, wat zijn dagelijkse routine is, of hij vijanden had, en zo."

"Waarom?" vraagt Gary.
"Wat had jij dan verwacht?" vraagt Jeanne.
"Waar hij heen is gegaan en hoe hij eruit zien." zegt Gary, "Als we vragen welke vijanden hij heeft worden we erbij betrokken."
"Als we ons ermee bemoeien, dan raken we erbij betrokken." zegt Jeanne.
"Hij heeft gewoon een ontmoeting via zo'n dating app en is omgelegd in het bos." zegt Gary.

"De profetie is nu trouwens ook vertaald en in de goede volgorde gezet." zegt Danny, "Carlito wordt daar ook in genoemd, eh Eli. Die moeten we ook op Forever Better afsturen."
"Hoezo dan?" vraagt Gary.
"Bij Forever Better leef je jezelf in in verhalen waar je vaardigheden mee krijgt."
"Wat voor vaardigheden heb je dan gekregen?" vraagt Gary.
"Militaire vaardigheden. Best grappig als je dat niet hebt geoefend en en je weet het ineens."
"Je kent nu militaire tactieken." zegt Gary, "Welke laatste veldslag heb je gedaan?"
"De laatste in tijd of in herinnering?" vraagt Danny.
"Doe maar allebei." zegt Gary.
"Romeinse oorlogen." zegt Danny.
"Romeins?" vraagt Gary.
"En alien wars."
"Dus hetzelfde als met de rode bol."
"Ja, alleen uitgebreider, meer."
"Dus nu kan je goed een romeins legioen aansturen. Jeanne, heb jij dat ook gedaan?"
"Ik ben bij de alien base geweest, maar ik heb niets gevonden."
"Bij Forever Better?" vraagt Gary.
"Shree zegt dat ik blanco ben, dat ik nog geen eerder leven heb gehad."
"Dr. Gueverra en Hoshiko zijn ook heel enthousiast." zegt Danny.

"Hoe zit het dan in de profetie?" vraagt Gary.
"Als die over ons gaat, dat is onze aanname." zegt Danny, "Dan worden er bepaalde dingen van ons verwacht. Dingen waarvan ik niet weet of wie nu al beheersen."
"Wat wordt er van ons verwacht?" vraagt Gary.
"Dat weet ik nog niet." zegt Danny, "Dat is een goede vraag. Dat we het opnemen tegen buitenaardse krachten, Snee, of iets dat ook de Snee bestrijdt. Er is een gevecht gepland en dat gevecht moeten wij voeren. Daar hebben we dan vaardigheden voor nodig en alles wat je kan oppikken moet je oppikken."
"Ok." zegt Gary.
"Je kan er toch heen gaan." zegt Danny, "Als het niks is, dan is het niks."
"Dat klink toch wappie?" zegt Gary, "Deze profetie gaat over mij."
"Dat hadden we al geconstateerd." zegt Danny.
"Ik heb mezelf er nog niet in teruggevonden." zegt Gary.

"Je kan nog dingen uitproberen in de grot met de energierijke bol." zegt Jeanne.
"Of de bol waar jij bijna dood bent gegaan." zegt Gary.
"Dan kan je proberen wat het op jouw gaves doet." zegt Jeanne.
"Waar ben je bang voor?" vraagt Gary, "Ik heb zoveel van die verhalen gelezen, natuurlijk wordt dat getriggerd."
"Dan doe je het niet." zegt Danny, "Your loss."
"Misschien wel." zegt Gary, "Maar dan moet je wel doorstoten."
"Hoe kom je aan de top van de piramide?" vraagt Danny.
"Daar heb ik een cursus voor." zegt Gary.

Om half twaalf rijden Gary, Jeanne en Danny door de straat die naar het huis van Valiera leidt. Deze wijk ligt eigenlijk al in het bos en er is een kleine oprijlaan naar het mooie huis toe. Vanaf de weg zien ze al dat er twee auto's voor het huis staan. Een normale sedan en een bedrijfsbus met het opschrift "Cuvier Technical Maintenance".
"Nou, bel die klanten maar af." zegt Gary.
"Ik ben benieuwd naar het verhaal." zegt Danny.
Ze stappen uit en lopen naar de voordeur. Gary belt aan en ze wachten een paar minuten, maar er is geen geluid dat iemand naar de voordeur komt. Gary belt nog een keer, maar er is nog steeds geen reactie.
"Is de deur open?" vraagt Danny.
Gary probeert de deur en die is niet op slot.
"Ja, ga jij naar binnen?"
"Ik bel haar ondertussen." zegt Jeanne en pakt haar communicator.
Danny loopt naar binnen.
"Hallo? Valiera?"
Dan hoort hij een geluid in de woonkamer. Hij stapt naar binnen en ziet dat er tafels en stoelen zijn omgevallen of omgegooid en dat er een communicator op de grond ligt die geluid maakt.
"Het ziet er niet goed uit!" roept Danny naar de voordeur, "Er is gevochten en haar communicator ligt hier op de grond."

Jeanne loopt direct naar binnen om te kijken wat er aan de hand is.
"Ik blijft hier staan om de boel buiten in de gaten te houden." zegt Gary als Jeanne voorbij loopt.
Jeanne en Danny doorzoeken het huis, maar vinden geen spoor van Valiera. Ze vinden wel een holo van Valiera, haar echtgenoot en twee kinderen en Danny ontdekt in de garage een werkplaats waar de echtgenoot kennelijk allerlei oude spullen herstelt.
Gary staat zich te vervelen bij de voordeur en ziet dan op de grond van de hal dat er steentjes liggen. Hij kijkt naar de oprijlaan, maar daar ligt geen grind. Hij pakt een paar van de steentjes op en stopt die in zijn zak.
"En?" vraagt Gary wanneer Jeanne naar beneden komt.
"Nee, niets." zegt ze.
"Hier beneden ook niet." zegt Danny, "Alleen dat ze twee kleine kinderen hebben en dat hij echt een onderhoudsbedrijf heeft."
"Waarschijnlijk komt zo de politie en zijn we erin geluisd." zegt Gary.
"Wat doen we nu?" vraagt Jeanne.

"Is er een plek waar ze de camera's kunnen bekijken?" vraagt Gary.
"Niet gezien." zegt Danny.
"We hebben nog niet in de auto's gekeken." zegt Jeanne en loopt naar buiten.
De sedan en de voorkant van de bestelbus zijn leeg, maar de achterkant van de bus heeft geen ramen, zodat Jeanne daar niet in kan kijken en de bus is ook op slot.
"Ze kunnen hier nog dood achterin liggen." zegt Jeanne, "Heb je sleutels gevonden, Danny?"
"Die liggen hier op het tafeltje in de gang." zegt Gary en wijst ze aan.
Danny pakt de sleutel, loopt naar de bestelbus en opent hem.
"Hoeveel zet jij op een paar lijken?" vraagt Danny aan Jeanne.
"Doe nu maar gewoon die deur open." zegt Jeanne.
Het interieur van de bus is netjes verzorgd en bevat een bijna complete werkplaats met gereedschappen en materiaal, maar geen lijken.
"Nee, hier ook niet."
"Ik heb nog wat steentjes gevonden in de gang, maar die liggen hier buiten nergens op de grond." zegt Gary.
"Het is hier ook heel zacht." zegt Danny, "Als die steentjes in hun profiel zaten zijn die er waarschijnlijk uitgekomen op de harde ondergrond.

Ze horen het geluid van de communicator van Valiera.
Danny pakt hem en op de display staat 'Track-my-kid."
"Hallo, dit is de communicator van Valiera Loadottir." zegt Danny.
"Goedemiddag met Track-my-kid. Een van de tags heeft het controlegebied verlaten en we kregen geen reactie dat dit in de app was gezien."
"Dat is wel logisch, want ze lijkt te zijn ontvoerd en haar communicator ligt nog thuis. Kunnen jullie zien waar de tag nu is?"
"Eh, ja, dit is het juiste nummer, dus ik kan die informatie wel geven. De tag heeft het gebied in oostelijke richting verlaten, richting de bergwand. Helaas is de dekking daar minder goed, dus we kunnen de huidige positie niet peilen."
"Dus jullie weten niet waar hij nu is?"
"Nee."
"Kunnen jullie dit nummer bellen als jullie de tag weer zien?"
"Eh, ja, in dit geval kunnen we dat wel doen."

"Ik denk dat wel de politie moeten informeren." zegt Danny.
"Goed, ik bel wel." zegt Gary.
"Noodnummer, wilt u sheriff, ambulance of brandweer?"
"Sheriff."
"Goedemorgen Sheriff's department."
"Met O'Banrough. Wij hebben het vermoeden dat Valiera Loadottir is ontvoerd. Ze is er niet en haar communicator ligt hier nog. Een van de tags waarmee ze haar kinderen volgt is het laatste gesignaleerd richting de bergwand. Ook haar man is verdwenen."
"U bent op het adres?"
"Ja."
"Dan stuur ik een auto. Graag niets meer aanraken."

"Nou, dat klonk weer erg competent." zegt Gary, "Kan jij Shree niet bellen? Die kan toch in de toekomst kijken?"
"Eh, ik kan hem in ieder geval een update geven." zegt Danny.
Hij belt Shree en die maakt zich door het belletje nog ongeruster. Hij vreest dat de kansen van Valiera en haar man met de minuut slinken en spoort Danny aan om snel actie te ondernemen.
"Shree wil dat we haar snel opsporen."
"Dat kan ik me voorstellen." zegt Gary, "Zo'n goede plukvogel wil je niet kwijt."
"We weten dat ze naar het oosten is gegaan."
"Dat zijn volgens mij ook de bergen waar die man is gaan wandelen." zegt Jeanne.
"Hoe vinden we ze dan?" vraagt Danny.
"Die man is toch ook met de auto gegaan en de ontvoerders ook, we moeten sporen proberen te vinden. Volgens mij zijn daar geen verharde wegen." zegt Gary.
"We moeten nu gaan." zegt Jeanne, "Anders zien we misschien nooit meer terug."

Met Jeanne achter stuur rijden ze richting de bergwand, door de valleien die de eerste uitlopers van het gebergte vormen. Vanuit het huis van Valiera volgen ze de meest logische weg en Danny ziet dat ze dan bij de plaats uitkomen waar de tag als laatste is gezien. Al snel na het dorp verandert het asfalt in losse stenen en aarde. Elke keer als ze een afslag tegenkomen stapt Danny uit om te kijken of hij sporen ziet. Na de zesde keer is het raak.
"Hier is zojuist een auto langsgekomen." zegt Danny als hij weer instapt.
Jeanne slaat rechtsaf en volgt de onverharde weg die langs een beek naar het einde van de vallei gaat. De weg voert steeds verder omhoog en kruist op een gegeven moment de beek. Kennelijk komen hier wel meer mensen want er is een houten brug gebouwd.
"Daar verderop, een auto." zegt Gary.
"Ja, daar op die parkeerplaats." zegt Danny, "Daar verder op bij de rotswand staat er nog één."
"Ik zet hem naast die terreinwagen op de parkeerplaats." zegt Jeanne, "Want het struikgewas is hier heel dicht."

Jeanne parkeert naast de SUV die er staat en waarop een bekende naam staat.
"Dit zal de auto van haar man zijn." zegt Danny en wijst naar de tekst Cuvier Technical Maintenance die in het klein op de zijkant van de auto staat.
"Dan is het een bedrijfswagen." zegt Gary, "De man is slim bezig."
"Dat is maar de vraag." zegt Jeanne, "Ik ben benieuwd waarom ze achter hem aanzitten."
"Ok, spullen pakken en richting de auto." zegt Danny, "Er zal wel een grotopening zijn waar het beekje uit de bergwand komt."

Ze lopen met getrokken wapens richting de zwarte SUV die er staat. De auto is afgesloten en heeft een NM-kentekenplaat.
"Kijk." zegt Gary.
Jeanne en Danny kijken naar de auto, maar Gary wijst naar de beek.
"Die stenen lagen ook in het huis."
"Ja, we zijn goed, dat was wel duidelijk." zegt Danny.
"Maar waarom ontvoer je iemand hier naar toe?" vraagt Gary, "Hier komen toch regelmatig mensen."
Wieuw! Wieuw! Wieuw!
Het alarm van de auto gaat plotseling af. Gary en Danny draaien zich om en kijken wat er aan de hand is. Jeanne staat met haar hand op het raam.
"Ik wilde even kijken of er niet iets in lag."
"Nu zijn ze gewaarschuwd, snel verstoppen." zegt Danny en duikt naar een stel bosjes.
Jeanne pak snel een tak, gooit die op de auto en duikt ook in de bosjes waar Gary ook al verstopt zit.

Er volgt geen reactie en na ongeveer vijf minuten lopen ze richting de grot. Danny gaat voorop en sluipt langs de rotswand naar de ingang van de grot. Hij kijkt naar binnen, doet een paar passen naar binnen en laat zijn ogen wennen. De grot is hier ongeveer zeven meter breed waarbij de 3 tot 4 meter brede rivier vrijwel in het midden stroomt. Danny loopt stil langs de rechterkant van de beek verder en geeft de anderen een signaal te volgen. Na ongeveer tien meter komt de tunnel uit in een grotere zaal, ongeveer 20 meter breed, waarbij het grootste deel van de zaal aan de andere kant van de beek ligt. Aan het einde is een plek die donkerder is dan de rest, daar is waarschijnlijk een tunnel. Aan de rechterkant is een kleine tunnelopening en de grot loopt nog verder de berg in. Ze verkennen snel de tunnel, maar die loopt al snel dood zonder dat daar iemand is.
"Wat nu?" vraagt Jeanne.
"Ik denk eerst doorlopen." fluistert Danny.
Gary en Jeanne knikken en ze volgen eerst de grot naar achteren.

De grot loopt nog een meter of vijftig door met een paar kleinere zalen waar ze al snel zien dat er aan de overkant geen tunnels zijn. Aan het einde komt het dak omlaag en komen de muren samen op de plaats waar de beek uit de rotswand komt.
"Hier houdt het op." zegt Danny, "Ik ga hier niet het water in zoals bij die alien base. Dat hebben ze met hun gevangenen ook niet gedaan."
"Ja, eens." zegt Gary.
"Dan moeten we het water over." zegt Jeanne, "In die grote grot was de rivier het smalst."
Ze lopen terug en Jeanne wijst de plaats aan. Ze neemt een korte aanloop en springt met speels gemak over de ongeveer drie meter brede beek. Voor Gary en Danny is de afstand te groot en komen op een half meter van de kant in het water terecht. Jeanne helpt ze één voor één uit het water.
"Zouden ze ook gesprongen zijn?" vraagt Danny.
"Ik zie geen sporen in het water." zegt Gary.
"Laten we naar die tunnel lopen." zegt Danny.

Aan het einde van de grot is inderdaad een ongeveer twee meter brede tunnel die vrijwel direct een bocht naar rechts maakt. Met nightvision is hier nu vrijwel niets meer te zien omdat er geen licht meer van buiten komt. Met infrarood kunnen ze nog wel de contouren van de grot onderscheiden. Een paar meter de tunnel in lost het raadsel van het oversteken van de rivier zich op, want daar ligt een ladder met wat planken erop vastgemaakt die als brug kan dienen. Danny gaat voorop en komt na een meter of twintig bij de opening van een zaal. Hij kijk voorzicht om de hoek van de tunnel en ziet een meer dan 80 meter lange zaal die aan het begin bijna 30 meter breed is en steeds smaller wordt, Na ongeveer 30 meter is in de bodem een donkere plek te zien. Danny sluipt terug en overlegt met de anderen.

"Ik heb geen idee wat die donkere plek is." zegt Danny.
"Maar je ziet geen mensen?" vraagt Gary.
"Nee, die moeten nog verder de grot in zitten."
"Gaan we vooruit?" vraagt Jeanne.
"Ik ga langs de rechterwand sluipen en kijken of ik bij die donkere plek terecht kan komen." zegt Danny.
"Ok." zegt Jeanne, "Dan let ik hier op."
"Ik houd de achterkant in de gaten." zegt Gary.

Danny sluipt voorzichtig langs de wand van de grot, die gaat eerst een stukje naar rechts en maakt dan een bocht naar het einde van de grot. Het eerst deel van de grot is eigenlijk een kleine zaal, want Danny maakt een nieuwe bocht en loopt dan bijna parallel aan de muur waar Jeanne in de tunnelopening staat, dan maakt de wand een bocht naar rechts en daar begint ook de donkere plek. Maar omdat dat nog minimaal een meter of acht naar het midden van de grot is besluit Danny om daar niet heen te gaan en de rotswand te volgen. De wand maakt een kleine uitstulping en daar loopt hij zachtjes om heen. De donkere plek komt hier op maar een meter of twee van de rotswand.
Plotseling ziet hij een viertal rode mensfiguren die achter de bocht in de rotswand, in een soort zijruimte verborgen zaten. Hij ziet nog net dat één van de figuren met de handen op de rug naar de rotswand zit als hij een felle lichtflits ziet en er een knal van een schot door de grot galmt. Danny hoort kogel langs zijn hoofd gaan en duikt terug. Hij houdt zijn wapen gereed, maar hoort geen voetstappen. Wel hoort hij een aantal mensen in een vreemde taal praten. Als er niemand komt sluipt hij langs de rotswand weer terug naar de anderen.

"Ze zitten echt op een kutplek." zegt Danny.
"Dat hebben ze dan goed uitgekozen." zegt Jeanne.
"Herkende je de taal?" vraagt Gary.
"Nee, niet echt. Maar hoe komen we nu bij ze?"
"Langs de andere kant? Dan kan je ze zien." zegt Jeanne.
"Maar zij jou ook." zegt Danny, "Ze hebben een goed verdedigbare positie."
"Kunnen we hun infrarood verstoren?" vraagt Gary, "Dat gebruiken ze en als ik een flare schiet, dan is dat het meest fel."
"Ik vind het wel risicovol." zegt Danny, "Want die brandt niet heel lang en als ze je zien, dan schieten ze je overhoop. Kunnen jullie niet wat trucjes doen?"
"Ik moet gaan dansen en zingen of zo." zegt Jeanne, "En dan moet ik ook nog dichtbij staan, anders werkt het niet. Ik denk dat ze op me gaan schieten voordat ik dat kan doen."
"Ik heb misschien nog wel een optie." zegt Gary, "Dan moet ik kijken of ik een connectie met ze kan leggen."
"En dan?" vraagt Jeanne.
"Dan kan ik er eentje onze kant op laten lopen. Als Jeanne dan bij die plek staat waar jij stond en tevoorschijn komt kan ze de anderen beïnvloeden."
"Klinkt als een plan." zegt Danny.
"Ja, dat kan werken, maar dan moet er wel iemand klaar liggen om ze neer te schieten als het mislukt." zegt Jeanne.
"Dat kan ik wel doen." zegt Danny.

Gary onderzoekt de omgeving met zijn geest en ontdekt vier menselijke geesten achterin de grot en één hier in de buurt. Hij merkt ook Danny op, maar Jeanne blijft onzichtbaar.
"Ik heb ze gevonden." zegt Gary, "Het zijn drie Hischlamisten en Valiera. Ik kan er nu connectie met één gaan leggen en die dan opdracht geven naar de grot ingang te lopen."
"Als je eerst connectie legt, dan ga ik daarna richting die hoek." zegt Jeanne.
Gary concentreert zich even en knikt dan: "Het is gelukt."

Jeanne sluipt langs de rotswand naar de hoek en wacht tot er iets gebeurt. Danny positioneert zich zo dat hij direct kan gaan bewegen en de vijand ziet als Jeanne opzij stapt. Gary geeft het bevel aan één van de Hischlamisten. Al snel horen ze stemmen vanachter de rotspunt vandaan komen. Kennelijk ontstaat er onenigheid. Jeanne ziet één van de Hischlamisten de hoek omlopen, gevolgd door de anderen. Ze stapt opzij en begint te zingen. De Hischlamist die de opdracht heeft gekregen valt in slaap, net als de andere die achter haar aanliep. De derde is niet beïnvloed en richt het wapen op Jeanne. Danny doet een paar stappen opzij en wil gaan schieten, maar heeft niet echt een vrij schot. Van rechts duikt plotseling Valiera op die de Hischlamist een harde beuk geeft. De Hischlamist valt opzij in de donkere plek, waarna ze gegil horen en een paar seconden later het geluid van een lichaam dat de rotsen raakt.
"Ah, het is dus een diepe rotsspleet." zegt Danny.
Valiera heeft genoeg van haar snelheid overdragen op de Hischlamist om niet zelf in de spleet te vallen.

Jeanne bindt de slapende Hischlamisten vast met de tie-rips die ze heeft meegenomen. Danny loopt langs en maakt Valiera los. Gary komt intussen ook aan.
"Dank jullie wel." zegt Valiera, "Wie zijn jullie? Heeft Shree jullie gevraagd?"
"Ja, hij heeft contact opgenomen." zegt Gary, "Wat is er gebeurd?"
"Ze wilden van Mathieu weten waar de ingang was. Hij wilde ze niets vertellen, maar toen ze mij hadden ontvoerd en dreigden hele nare dingen te doen hebben ze toch toegegeven."
"Waar is hij nu?"
"Hij is samen met drie van de andere ontvoerders aan het einde van de grot naar boven geklommen. Daar is iets van een tunnel naar een geheime basis of zo waar ze naar toe willen. Ik ben bang dat ze hem daar dood maken als ze hun doel hebben bereikt."
"Waar zijn ze naar boven geklommen?" vraagt Danny.
"Daar aan het einde van de grot, ik wijs het wel aan."
"Ben jij veilig hier?" vraagt Jeanne.
"Ik pak een wapen van die ontvoerders." zegt Valiera, "Red alsjeblieft Mathieu."

Er hangen al touwen klaar aan het einde van de tunnel en met hun eigen klimmateriaal en ervaring lukt het klimmen, zelfs voor Gary prima. De ingang naar de tunnel is van onderaf vrijwel onzichtbaar en ziet er hier ook uit als een normale rotstunnel van ongeveer 3 meter breed. Dertig meter verder veranderen de rotsen in een rechte tunnelwand en verderop zien ze een grote deur die de tunnel afsluit. Naast de deur is een paneel waar een groene kleur bij een knop zichtbaar is.
"Shit, en nu?" vraagt Danny.
"Probeer gewoon de knop." zegt Jeanne.
Danny drukt op de knop naast het groene lichtje en de deur gaat open. Achter de deur zien ze de hal van wat een militaire basis lijkt te zijn.

"Niet alien." zegt Danny gelijk, "Menselijke maten en daar teksten, Frans zo te zien."
"Bijzonder dat het allemaal nog werkt." zegt Gary.
"Die Mathieu heeft een technisch onderhoudsbedrijf." zegt Jeanne, "Misschien doet hij hier het onderhoud wel."
"Er lagen wel allemaal oude spullen in zijn werkplaats." zegt Danny, "Ik dacht dat hij zo'n vintage techneut was, maar dat is gewoon zijn dagelijks werk!"
"Laten we verder gaan." zegt Gary, "Rechtdoor of links?"
"Ik zeg links, ik wil niet dat iemand ons van achteren insluit." zegt Danny.

Ze lopen voorzichtig door het complex dat aan de apparatuur al minimaal 300 jaar oud moet zijn. Het lijkt erop dat het meeste nog in tact is, of eerder continu gereviseerd en onderhouden. Ze lopen door verschillende kamers en gangetjes heen en komen dan in een kamer uit waar links en rechts deuren zijn.
"Die deur rechts zal wel bij de ingang uitkomen." zegt Gary.
"Ja, ik ga naar links." zegt Danny.
Hij loopt naar de linkerdeur die voor hem openschuift. In de ruimte ziet hij verschillende coconnen rechtop tegen de muren staan. Midden in de ruimte staan drie bewapende Hischlamisten en Mathieu staat aan het andere eind van de kamer. Voordat Danny iets kan doen. Drukt één van de Hischlamisten op een grote rode knop die op een console in het midden van de ruimte is ingericht. Mathieu schreeuwt nog "Doe het niet!"
Maar het kwaad is al geschiedt. Met een klik openen de tien coconnen.
"Handen omhoog, gooi je wapens weg!" roept Danny, maar de aandacht van de Hischlamisten is volledig gericht op de vijf doorzichtige geestverschijningen die uit een aantal van de coconnen komen. Ze zien er uit als mensen met een soort uniformen aan, maar ze hebben donkere ogen en hun gezicht lijkt aangetast. Ze zijn ook meer wit dan gekleurd. Ze bewegen snel richting de Hischlamisten die op ze beginnen te schieten. Danny ziet dat Mathieu één van de coconnen induikt en hem dichtklikt. Zelf mikt hij op één van de Hischlamisten. De kogels van de Hischlamisten gaan zonder weerstand door de spoken heen, die van Danny niet en de Hischlamist raakt ernstig gewond, waarna een spookverschijning hem te grazen neemt. Het schieten van Danny heeft echter wel een spook gealarmeerd die nu zijn kant op komt.

Als het spook dichterbij komt voelt Danny zich direct al niet zo lekker. Het wezen lijkt iets onheilspellends uit te stralen wat je fysiek voelt. Hij probeert de uithaal van de geest af te weren, maar de doorzichtige handen gaan dwars door zijn AK heen. Danny voelt fysieke pijn.
"Au, shit, er zijn hier geesten!"
Gary en Jeanne stonden nog niet in de kamer en Gary besluit om maar niet vooruit te gaan. Jeanne doet een paar passen vooruit en ziet het spook opnieuw op Danny inslaan, maar die weet hem te ontwijken. Hij stapt achteruit en rent langs Jeanne via een gangetje naar de volgende kamer. Het spook gaat dwars door de muur en blijft Danny volgen. Als hij ook Gary is gepasseerd realiseert Danny zich dat hij nooit sneller kan rennen dan de geestverschijning en hij draait om in een poging het spook te ontwijken.
"Kut, hoe komen we hier uit. Ik ga nog eens een keer iemand helpen."
Op dat moment ziet Danny, die zich steeds slapper gaat voelen door de slechte invloed van het spook een hand van het monster snel op zijn linker zij afkomen. Hij is te laat om uit te wijken en voelt dan een harde klap. Maar hij wordt zelf niet geraakt, het is zijn Desert Eagle.
"Hij raakte mijn wapen!" roept Danny verbaasd uit.
Het spook is minstens net zo verbaasd en kijkt naar zijn hand en het wapen.

Gary probeert de geestverschijning opdracht te teven te vertragen. Hij merkt dat de geestverschijning moeite moet doen om zijn psychische aanval te weerstaan. Het lijkt erop dat dit soort spoken gevoelig zijn voor psychische gaven! Alleen niet nu.
"Ik kan niets doen." zegt Gary en loopt achter het spook langs richting Jeanne.
"Het leek erop dat ik iets kon doen kan jij ze in slaap brengen?"
"Ik kan het proberen." zegt Jeanne, maar dan moet ik wel de kans krijgen.

Danny trekt snel zijn Desert Eagle en schiet het volledige magazijn leeg op het spook in de hoop dat de kogels iets zullen uitrichten, maar helaas door de verschijning heen ziet hij schermen en andere apparatuur geraakt worden door de kogels. Dan draait hij zijn Desert Eagle om en gebruikt hem als een soort knuppeltje. Dat werkt beter en hij slaagt er nu in om het spook schade toe te brengen.

"Ok, " zegt Gary, "Dan loop ik naar de deur, die gaat open, dan komen de spoken op mij af en dan breng je ze in slaap."
"Ik weet niet of ze slapen." zegt Jeanne, "Ik kan ze heel erg vertragen."
"Ook een goed plan." zegt Gary.
Hij loopt de kamer in, richting de deur naar de conconruimte die vanzelf weer dicht is gegaan. Als hij in de buurt komt gaat de deur open en ziet hij de Hischlamisten op de grond liggen met de spoken over hen heen gebukt. De spoken kijken op van het geluid en komen direct snel op Gary af. Die rent snel naar de deur die volgens hem richting de ingang gaat. Die deur gaat ook voor hem open en hij rent verder en hoopt dat de deur snel dichtgaat. Hij lijkt niet op de spoken te reageren, maar dan realiseert hij zich dat het geestverschijningen zijn die dwars door de deuren en muren heen kunnen gaan.

Jeanne doet een stap vooruit de kamer in zodat alle vier de spoken die langskomen binnen drie meter staan. Ze danst en zingt en de spoken bevriezen alle vier. Ze loopt erheen en kijkt in de coconruimte waar ze de Hischlamisten ziet staan. Ze ziet de Hischlamisten die op de grond liggen en loopt voorzichtig tussen de spoken door. Ze kijkt nog even om, want ze hoorde de deur aan de andere kant weer open gaan. Dan valt haar op dat één van de spoken weg is.
"Die ene verdween gewoon." zegt Gary, "Ik denk dat je tegen hem aanliep."
Jeanne loopt terug naar de spoken en raakt voorzichtig één van de geestverschijningen aan. Ze voelt niets, maar de verschijning verdwijnt. Ze aarzelt niet en raakt ook de anderen aan, die eveneens in het niets oplossen.

Ze rent snel terug naar Danny, maar die is erin geslaagd om met de Desert Eagle de spookverschijning dood te slaan.
"Dit wapen is bijzonder, magisch of zo." zegt hij als Gary en Jeanne aangekomen zijn.
"Wat is ermee gebeurd dan?" vraagt Gary.
"Geen idee, niets bijzonders. Het enige is dat ik het bij me had toen we in die Fantasy-wereld bij Xtreme Adventures zaten. Ik kan me nog wel herinneren iets van licht te zien bij het power sword van Rose in dat Drac-schip."
"Maar die was toch niet bij Xtreme Adventures?" vraagt Jeanne.
"Nee, en ik weet niet of hij het toen ook bij zich had. Vreemd allemaal."
"Laten we kijken of Mathieu nog leeft." zegt Gary.
"En die Hischlamisten!" zegt Jeanne.

Mathieu had zich opgesloten in één van de coconnen en de geestverschijningen konden daar kennelijk niet in, of uit. Mathieu vertelt dat deze basis is ingericht om een aantal leden van de Domangofamilie in leven te houden die waren geïnfecteerd met het virus dat op het plateau al het zoogdierleven heeft uitgeroeid. Hij onderhoudt deze basis, maar het ziet er naar uit dat deze mensen al eeuwen geleden zijn gestorven. Wat er nu gaat gebeuren weet hij niet. Hij bedankt Gary, Jeanne en Danny voor hun hulp, maar wil niet onthullen voor wie hij precies werkt. Wel zal hij ervoor zorgen dat de lichamen en de gevangen genomen Hischlamisten worden afgevoerd.

Op weg naar huis bellen ze Shree om te vertellen dat Valiera en haar echtgenoot zijn gered. Shree is heel dankbaar en zegt toe dat ze een gratis cursus mogen volgen.